social follow

Boeken die ik las

  • Peter Wohlleben, Het verborgen leven van bomen

In de laatste week van het jaar las ik onder andere:

 

 

Ik ben pelgrim, Terry Hayes

De zomerhit van 2014

Aanrader voor wie van spionageverhalen en van goed uitgekookte thrillers houdt. Een dikkerdje van 735 pagina's. De eerste 135 bladzijden greep het me niet helemaal. Maar eens ik daar voorbij las, kon ik het boek niet meer loslaten. Dat betekende dat manlief die nacht alleen moest slapen. 

Spannend tot op het einde. En meer dan spannend. Het is actueel en leerrijk. (Voor wie een argument tegen de jaarlijkse griepprik zoekt: in dit boek zit er één.)

Als ik blijf, Gayle Forman 

De film vertoonden ze gisteren op Vijf-teevee, 'Wijf-teevee', zoals de zender ook wel eens genoemd wordt. We hebben wat afgesnotterd, dochters één, en twee en ik. Het boek hebben we thuis liggen. Natuurlijk hebben we het allemaal gelezen. 

  • Godendoder, Brad Winning
  • Wraak op het spoor, Begeesterd, Anaïd Haen
  • De negen cirkels, Wegversperring, Terrence Lauerhohn
  • Stof en schitteringen (1), Bloed en scherven (2), Kelly van der Laan
  • Zomerleesboeken

Trollenboeken

Bijna tien kg boeken namen we mee op onze reis doorheen de Italiaanse Alpen en de groene heuvels van Piemont. Het lijkt me net van pas, voor een gezin van vijf en voor een duur van veertien dagen. 

  • Books I've read and still have to
  • Het niemandsland van een moeder, Geertje Paaij

Poperinge, woensdag, kwart over zeven, twintig juli 2016

Net als gisteren heeft de weerman weer dertig graden beloofd. Anders dan gisteren ben ik vrij! Vrij! Vrij! En als de zon de zomer smoort, dan is het bij mij de zee die gloort. \o/ 

Mijn dochters gaan direct akkoord. The four ladies of the house are leaving the house. Poperinge-Bray-Dunes: een steenworp van ongeveer vijfendertig minuten autorijden. 

 

Poperinge, woensdag, half negen, twintig juli 2016

We gingen dus naar zee en ik nam een paar boeken mee... 

Michel Houellebecq 'Onderwerping'

Ik las het zo ongeveer een jaar geleden. Het telt 224 pagina's en ik had het uit op een namiddag.

De politieke fictie waarin een moslimpartij in 2022 in Frankrijk aan de macht komt is ineens weer erg actueel door de dieptreurige gebeurtenissen van de voorbije dagen.

Het is een goed boek, ondanks het feit dat ik walgde van het hoofdpersonage omdat het geschreven is vanuit het perspectief van een professor die vrouwen als tweederangsburgers behandelt.