social follow

Kortverhalen en pogingen tot poëzie

 

Ze vonden elkaar op het San Marcoplein. Wij waren ons aan het vergapen aan de talrijke, kunstige bogen van de gebouwingen ginder en we hadden het niet meteen door. 

Pas toen het koppel, een vrouw en een man van onze leeftijd, gekleed als toeristen zoals wij, ons aanspraken over de toestand waar onze dochter zich in bevond, vielen onze ouderwetse frankjes. 'Il veut se marier avec elle...' Dat was de moeder van André. 

(1)

‘Hoe bloot wil ik gaan?’ Zoals zo veel schrijvers-in-wording visualiseerde ik, meer dan eens mijn mogelijke paden naar succes. Het was in een tijd waarin ik nog belang hechtte aan het concept van vriendschap.

Nu mijn biografie van Zombie Nella - ongevraagd, en door zeer foute schrijvers opgesteld - bij de drukker ligt, realiseer ik mij dat ik toen de verkeerde vragen stelde.

Rotte slakrop. Fris groen muntenblad. 

Atoom. Proton. Elektron.

Stipje, streepje, algoritme.

Gelaagd verhaal.

Mysterie.

Mens.

Jij, ik, wij en zij…

 

Kijkt ook eens op mijn moodboard: http://nelededeyne.be/moodboards/mens

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn dochters willen een zwembad in de tuin. Ik had wat lichaamsbeweging nodig en ik kon er net zo goed aan beginnen. Ik leende een spade van mijn schoonvader en ik groef een put.

Op ongeveer een halve meter diepte, stootte ik op iets wat harder aanvoelde dan klei en boomwortel. Het was redelijk blank. Toen ik erin slaagde om het eerste stuk los te wrikken, zag ik dat het een menselijk heupbeen was.

Mijn kunst

Levengever Hemelogen, Rapa Nui, 1830, vrije vertaling uit het Rongorongo, door Make-make-Elegiacus

“Mijn kunst is woordeloos, mijn taal is die van schepping. Mijn creaties zijn orgieën van oden en elegieën. In mijn portfolio kun je onder andere de Salix Sepulcralis Tristis vinden. Verder Formicae, Flores, Mures, Apibus, Avibus en Coloniam Homo Erectus cum auribus floppy, mijn meesterstuk, waar ik de uitslag nog steeds niet van ontvangen heb.

 

Ik schreef reeds vijf stukjes over de relatie met mijn tandenfee. Ze heet Cora. De kans is groot dat ik nog veel avonturen met haar zal beleven. (Het laatste stukje vind ik het leukste.)

https://120w.nl/2016/stock-dentium/

https://120w.nl/2016/depot-dentium-2/

https://120w.nl/2016/stock-dentium-3-wensen-ophoesten/

 

 

Dat geen mens, geen dier, geen ding je nog kan helpen. Dat er geen troost is. Dat alle liefde in de wereld niet genoeg meer is. Dat je al bijna dood bent, dat het lijkt alsof alles wat je met het leven bindt door een ziekelijke ziel al lang is doorgeknipt.

 

Door het diepe dal moet je soms gewoon alleen.

Op de tast, door de modder, door het donker en de kou.

 

Ik doe alsof alles goed gaat. Ik tover lachjes op mijn gezicht, ik doe alsof ik ween, alsof het leven mij echt raakt. Alsof ik leef. Alsof. Alsof.

 

  • brood in wording op yoors

Het woord van week zesenveertig op https://twitter.com/120woorden is 'eenling'

Ik ben redelijk productief geweest. Hieronder mijn vier schrijfseltjes, het zijn geen echte verhalen geworden. 

https://120w.nl/2016/easy-to-please/  over kaas

https://120w.nl/2016/in-vorm-blijven/  over volleybal 

  • The record of Carlos

 

Carlos was een intelligent jongetje. Maar hij had ouders die maar weinig om hem gaven.

Omdat hij geen voeten had en omdat hij groeide als kool en omdat ze hem steeds maar moesten dragen wilden ze hem vergeten. Alsof er geen betere oplossingen bestonden. Het wiel was al lang uitgevonden maar aan een rolstoel dachten zijn verwekkers met hun neanderthalersbrein niet. Dat er dokters bestonden die prothesen konden maken om voeten te vervangen kwam al helemaal niet bij hen op.

  • Rituals, the girl under the bridge
  • Het meisje van onder de brug
  • Het meisje van onder de brug
  • Het meisje van onder de brug

Het woord van week 33 is 'strijkbout'. Ik schreef er drie verhaaltjes over die samen één geheel vormen. Het meisje is gevlucht uit de maatschappij, dit terwijl ze koningin kon worden. Ze sluit vriendschap met een zwijgzame zwerver, een vent die er kierewiet uitziet en zich met een ongelooflijk stinkende voddenjas omhult.

Ziehier het verhaal van het meisje van onder de brug: 

 

Rituals