social follow

Een café zonder bier

  • Een café zonder bier

Een café zonder bier

Ze wandelen nu al uren in de zandbak. Gastons voeten doen zeer en hij voelt zich koortsig worden. Zijn gedachten keren steeds terug naar het dorstgevoel.

 

Als ze even later een witgekalkte woning zien, denkt hij zowaar dat het een fata morgana is. Maar zover is hij nog niet heen.

 

Het is inderdaad een herberg. Via een trap komen ze in een kelder. Er staan windwaaiers, de koelte voelt erg aangenaam en er is een toog! De mensen zonder keffiyeh zien eruit als leprozen. Ze zitten in een apart hoekje.

 

Hij bestelt en drinkt gulzig. Na zijn eerste drankje verliest hij wat huidschilfers. Na zijn derde gifbeker begrijpt hij waarom de meesten hun gezicht bedekken. Gelukkig zijn hier geen vliegen.

 

 

 

 

Ook op 120-woorden

Add new comment